สวัสดีครับ ผมเป็นน้องหมาชื่อ "มอคค่า" นะครับ แต่แม่ผมชอบเรียกเ็ต็มๆ ว่า "มอคค่า เด็กดื้อ" ครับถึงขนาดเอาชื่อผมไปตั้งชื่อใน Facebook เลยทีเดียว ผมเป็นสุนัขพันธุ์ชิสุห์ นะครับ สีขาว ปนน้ำตาล มีสีดำแซมๆ รอบบริเวณหู เล็กน้อย แม่ผมซื้อผมมาจาก ตลาดนัดจตุจักร ชลบุรีครับ ตั้งแต่อายุ 2 เดือนครึ่ง ตอนนั้นผมน่ารักที่สุดในบรรดาเพื่อน ๆ แล้วครับ แม่ผมเดินอยู่ 3 รอบกว่าจะตัดสินใจเอาผมไปเลี้ยงได้ แหม่ ผมล่ะลุ้นสุดชีวิตเลยว่าจะได้มาอยู่กับแม่หรือเปล่า?? ในที่สุดผมก็ได้เข้ามาในบ้านของแม่ครับ วันแรกที่ผมเข้ามา ผมก็ฝากรอยรักกลางห้องเลย แม่อยู่หอเล็กๆ ครับ แต่สำหรับผม มันช่างอบอุ่นมากเลย ผมต้องทำการประกาศอาณาจักรด้วยการ ฉิ้งฉ่อง สะเลย [5555+] แม่ผมสอนผมให้ขับถ่ายเป็นที่เป็นทาง สอนทีไร ผมก็ไม่เคยจะปฏิบัติตาม จนแม่ร้องไห้เลย ผมสงสารแม่มากครับ เลยพยายามเป็นเด็กดี ขับถ่ายที่กรง จนเป็นนิสัยแล้วครับ แม่ดีใจมากและภูมิใจกับการกระทำของผม ชอบเอาไปเล่าให้คนอื่นฟังตลอดถึงความน่ารักของผม อิอิ
ตอนผมอายุได้ 1 ขวบครึ่ง แม่ผมทำให้ผมเจ็บมากที่สุดในชีวิตเลย ก็ตอนที่พาผมไปทำหมันนั่นแหล่ะครับ มีหลายคนตำหนิแม่ผมว่าทำไม รีบทำหมัน เป็นตัวผู้จะทำหมันทำไม? ผมออกจะน่ารักขนาดนี้น่าจะไว้ผสมพันธุ์ หลายๆ คนไม่เข้าใจแม่ผม แต่ผมเข้าใจแม่นะ เพราะหมอบอกว่า ไข่ของผมไม่รวมกัน ถ้าผมไม่ตัดออก ต่อไปข้างหน้าจะมีปัญหาเรื่อง มะเร็งต่อมลูกหมากได้ แม่ผมไม่อยากให้ผมต้องเป็นแบบนั้นเลยต้องตัดใจทำหมันผม ผมไม่โกรธแม่หรอกนะครับ ผมเข้าใจว่าสิ่งที่แม่ทำให้ผม แม่หวังดีกับผมเสมอ ไม่มีไข่ผมก็ยังเจ้าชู้ได้นะครับ ฮ่าๆๆ
ตอนนี้ผมอายุ 4 ขวบแล้ว เรียกว่าถ้าเทียบกับคน ผมก็อยู่ช่วงวัยรุ่นเลยแหล่ะ มีบ่อยเลยครับที่ผมรู้สึกหงุดหงิด ก้าวร้าว โมโหง่าย แต่ผมไม่ทำลายเข้าของนะครับ ผมกินเก่งขึ้น ผมนอนเยอะขึ้น จนก้นผมเป็นกะละมังแล้ว เวลาแม่พาไปข้างนอกบ้าน จะมีสาวๆ นิสิตเข้ามาจับแก้มผม หอมผม ขออุ้มผมกันตลอด เวลาแม่ขี่มอเตอร์ไซค์ไปไหนมาไหน แล้วเอาผมนั่งตะกร้า ทุกสายตาเลยครับ จะชอบมองมาที่ผม บ้างก็ชี้มาให้ดูความน่ารัก บางคนก็ถามแม่่ว่า ผมไม่กระโดดเหรอ? ผมอยากจะตอบเหลือเกินว่า กระโดดมา ก็ตายเด่ะคร้าบบบ ผมเลยนั่งเฉยๆ นิ่งๆ หน้าเชิ่ดๆ ดีกว่า ~
ผมไม่เคยมีปัญหาเรื่องสุขภาพมาให้แม่ลำบากใจเลยครับที่ผ่านมา จนมาเมื่ออายุได้ 4 ขวบนี่แหล่ะ ผมเริ่มมีปัญหาเกี่ยวกับเชื้อรา ทำให้แม่หมดเงินไปหลายบาทแล้วกับการรักษา จนป่านนี้ก็ยังไม่หายเลย เป็นเพราะผมมีนิสัยชอบเลียเท้า จนเปียกชื้น ทำให้เกิดเชื้อรา ลามตั้งแต่ท้องไปจนถึงคางแล้ว แม่พยายามทายา พาไปฉีดยา กินยา ก็ไม่หายสะที ใครแนะนำอะไร แม่ผมซื้อหมด เพื่อหวังว่าผมจะหายจากโรคนี้ ผมเห็นแม่กวาดบ้านแล้วบนพื้นมีแต่สะเก็ดขาวๆ หล่นอยู่เต็มไปหมด สงสารแม่มากครับ แม่เคยจับผมใส่ลำโพงด้วย เด็กๆ ก็ล้อว่า หมาต่างดาว แม่ก็สงสาร ก็เลยเอาออกให้ พอผมเผลอจะเลียเท้าอีก ถ้าแม่เห็น แม่ก็จะเอ็ดทันที ผมก็จะรีบผลิกเท้าคว่ำทันที บางทีผมเลียจนเปียกไปแล้วแม่เพิ่งเห็น แม่เอ็ดไม่ทัน แม่ตีตูดผมเลยครับ [เจ็บครับ แต่ไม่ร้อง แม่ตีเบาๆ ] ---- ผมขอโทษนะครับที่ทำให้แม่ลำบากขนาดนี้
ผมชอบให้แม่อาบน้ำให้ผม ไม่ชอบให้แม่พาไปอาบที่ร้านเลย ที่ร้านชอบจับผมแรง ถ้าแม่ตัดเล็บผมเป็น ตัดขนผมได้ละก็ แม่คงไม่ต้องพาผมไปอาบน้ำ แพงก็แพง เวลาแม่อาบ แม่อุ้มผมไว้ด้วย แม่เช็ดตัวให้ผม แล้วก็หาไดร์มาเป่าให้แห้ง หวีผมให้ ปะแป้งให้อีกต่างหาก อาบทีไร ก็สดชื่น พอขนผมแห้ง แม่ก็พาผมไปนอน มีความสุขที่สุดเลย ทุกวันเวลาแม่ออกไปข้างนอกกลับมา ผมจะดีใจมาก เพราะแม่มักจะมีขนมมาฝากตลอด แม่กินอะไร แม่ก็จะแบ่งให้ผมกินเสมอ บางครั้งผมคิดว่า ผมได้กินเยอะกว่าแม่กินเีสียอีก แม่ใจดีกับผมมากครับ รักผมมากด้วย ผมรู้ดี !!
ถ้าอยากเห็นความน่ารักของผม สามารถเข้าไปแอด Facebook ของแม่ผมได้นะครับ ที่ "มอคค่า เด็กดื้อ" แม่ผมเอารูปของผมไปลงไปเต็มไปหมดเลย หรือจะคอยติดตามอ่านเรื่องราวของผมได้ที่นี่ก็ได้นะครับ ผมจะมาถ่ายทอดความน่ารักของผมให้อ่านกันอีกเรื่อยๆ ครับ สุดท้ายนี้ ผมอยากจะบอกว่า "ผมรักแม่ครับ" by มอคค่า เด็กดื้อ
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น